submenu

De Muur: Cloo Potloot - 11/09/2017

Zo veel mogelijk experimenteren

Cloo Potloot schildert al zestien jaar. Ze is autodidact. ‘Ik heb nooit lessen op de academie willen volgen. Daar had ik geen zin in. Ik wou vrij zijn en geen opdrachten uitvoeren. Ik begon met figuratief schilderen, vooral naakten, maar ik voelde me er niet zo goed bij.'

'Ik miste actie en experiment, en ben overgeschakeld naar abstract schilderen. Dat lag me beter.’

'Een naaktfiguur creëren was eenvoudiger, omdat ik vaak een foto naschilderde. Bij een abstract werk begin je van nul. Je hebt vooraf geen idee wat je gaat doen, alleen de kleuren heb je in gedachten. Ik hou vooral van sobere kleuren. In veel van mijn werken domineren zwart, wit of bruin. Felle kleuren gebruik ik zelden, tenzij in het begin van mijn carrière. Het schilderij evolueert terwijl ik ermee bezig ben. Het ontstaat nogal impulsief. Ik vind dat zalig. Soms laat ik het wat rusten als ik niet tevreden ben, en dan schilder ik er een laag boven. Zo ontstaan soms werken met drie, vier laagjes boven elkaar.’

'Ik schilder het best als ik tijd heb. Een vrije of weekenddag is ideaal. Maar het moment vooraf inplannen doe ik niet. Naast schilderen is fotografie een passie van mij. Ik breng het liefst de stad, gevels of verlaten gebouwen in beeld. Hoe meer de verf van de muur komt, hoe liever ik het heb. Ik hou wel van vergane glorie (lacht).'

Vanwaar komt de artiestennaam Cloo Potloot? ‘Die naam is geen pseudoniem, maar mijn echte naam, al is Cloo wel een afgeleide van mijn geboortenaam Claudine. Veel mensen schrijven Potlood met een d, maar dat is fout. Omdat mijn achternaam me boeide, heb ik er opzoekingen naar gedaan. Ik stam blijkbaar af van een vondeling (18e eeuw) naast wie een papiertje met zijn gegevens lag. Dat was geschreven met een potlood. Een foute spelling zorgde voor Potloot als achternaam.’

info
www.cloo-potloot.eu

 

Tekst: Steven Verhamme / Foto: Roger Van Vooren.’

(Uit: sjoenke, september 2017)

Bekijk ook