submenu

‘De herstellers zijn de onmisbare schakels’ - 12/09/2019

Mieke Kindt, drie jaar vrijwilliger in het Repair Café

Het zevende seizoen van het Repair Café in Linkebeek gaat op 29 september van start. De tomeloze inzet van de vrijwilligersploeg maakt dat zowat driekwart van de binnengebrachte voorwerpen na de herstelling aan een tweede leven kunnen beginnen.

Het Linkebeekse Repair Café dat in 2013 het levenslicht zag, is een groot succes. Negen zondagen per jaar wordt de grote zaal van GC de Moelie omgevormd tot een herstelatelier. Een niet meer opwarmend strijkijzer, een jurk met een grote scheur … De vrijwilligers doen hun uiterste best om de herstelbeurt tot een goed einde te brengen. Daarnaast is er ook nog een ruimte ingericht voor de gratiferia, een gratis rommelmarkt waarvoor iedereen spullen in goede staat kan doneren.

Nuttig maken

De groep vrijwilligers van het Repair Café bestaat intussen uit een dertigtal mensen. Onder hen ook Mieke Kindt, die sinds 2016 mee instaat voor het onthaal. ‘Drie jaar geleden ben ik naar hier gekomen met de defecte naaimachine van mijn moeder. Ik had al veel goeds gehoord over het Repair Café. De naaimachine is ook hersteld geraakt’, vertelt Mieke. ‘Die dag ben ik aan de praat geraakt met organisator Joëlle Grimmeau. Ze polste naar mijn interesse om de ploeg te versterken. De volgende maand was ik al van de partij. Ik voelde dat ik me nuttig kon maken, onder meer door mijn tweetaligheid. Naast het onthaal van de bezoekers hou ik bij vanwaar de mensen komen en welke artikelen hersteld worden. We kijken ook meteen of een herstelling doenbaar is, want we willen niemand nodeloos laten wachten. Tijdens het onthaal leggen we ook een reglement voor, waarin onder meer staat dat wij niet verantwoordelijk zijn als iets niet hersteld geraakt en dat de mensen hun niet herstelde voorwerp niet kunnen achterlaten. We verbinden ons er wel toe om het defecte object na de herstelpoging opnieuw in elkaar te steken. Soms moet ik ook streng zijn. We zijn hier enkel om te herstellen, niet om bijvoorbeeld nieuwe kleding volledig naar maat aan  te passen.’

Passie en werkijver

Ondanks haar inzet benadrukt Mieke  dat vooral de herstellers de onmisbare schakels vormen van het Repair Café.  ‘Ik bewonder de herstellers. Iets na de middag komen ze aan, waarna ze haast onafgebroken doorwerken tot zes à zeven uur ‘s avonds, volledig belangeloos en zonder vergoeding. De passie en ijver die ze aan de dag leggen om iets hersteld te krijgen, is ongezien. Op één namiddag krijgen ze zestig tot tachtig objecten op hun tafels. Ongeveer driekwart daarvan geraakt hersteld. De naaisters zijn het meest succesvol. Hun herstelwerk lukt meestal, tenzij het echt te delicaat is. Het herstellen van klein elektromateriaal is moeilijker, al sta ik ervan versteld hoe vaak het lukt. Zo kwam hier ooit een jonge vrouw met een defecte heggenschaar over de vloer. Zowel de vrouw als ik dachten niet dat het toestel ooit nog dienst zou doen, maar uiteindelijk is alles goed gekomen.’

‘Bij een geslaagde herstelbeurt weerklinkt in de foyer een bel. Dat brengt de sfeer erin. Mensen mogen op dat moment een vrijwillige bijdrage doen. Dat geld dient om wat klein materiaal te kopen zodat de naaisters bijvoorbeeld hun naald en draad niet uit eigen zak moeten betalen. Toch zijn er veel vrijwilligers die hun materiaal van thuis meebrengen. Sommigen hebben zelfs cursussen gevolgd, bijvoorbeeld voor het herstellen van Senseo-koffieapparaten. En dan geven ze achteraf hun kennis door aan de anderen. Onder de vrijwilligers zijn er overigens enkele diehards die elke maand komen en bewust niet op vakantie gaan tijdens het weekend van het Repair Café. Ik denk dat de fierheid bij een herstelling hen motivatie geeft om vol te houden.’

Antwoord op de overconsumptie

Volgens Mieke vinden meer en meer mensen de weg naar het Repair Café. ‘Het bestaan van het Repair Café moet nog meer bekendheid verwerven, maar het gegeven dat alles een tweede leven heeft, vindt meer en meer ingang. Dat het aantal Repair Cafés blijft stijgen, is een antwoord op de overconsumptie in onze maatschappij. Het is mooi dat bij veel mensen de overtuiging leeft dat iets nog te herstellen is. Anderen hechten dan weer veel sentimentele waarde aan een bepaald voorwerp en willen het daarom laten herstellen. Zoals een retrotelefoon bijvoorbeeld.’ Mieke hoopt zich nog lang te kunnen inzetten voor het Repair Café. Een engagement opnemen in Linkebeek was voor haar niet nieuw. ‘Toen mijn kinderen hier naar school gingen, heb ik jarenlang deel uitgemaakt van de ouderraad. Ook in de voormalige KAV en in de turnkring was ik actief als vrijwilliger. Hoewel ik van oorsprong West-Vlaming ben, heb ik me hier altijd thuis gevoeld. Sinds een vijftal jaar verblijf ik in Halle, bewust niet te ver van Linkebeek. Eén tot twee keer per week zak ik af naar Linkebeek. Mijn sociale leven situeert zich hier, de meeste van mijn vrienden wonen in Linkebeek. Via het Repair Café leerde ik ook veel nieuwe mensen kennen. De sfeer in de groep is enorm goed. Na iedere editie drinken we samen een glas. Het seizoen sluiten we af met een etentje. Extra vrijwilligers zijn overigens altijd welkom. Mensen met informaticakennis kunnen we ook altijd gebruiken.’

Tekst: Jelle Schepers
Foto: Tine De Wilde
Uit: sjoenke september 2019