submenu

Ilke Weyers - 15/11/2019

‘Geen enkele dag is dezelfde’

Het zeskoppige team van de Moelie is de motor van het gemeenschapscentrum. Hun gezicht kennen veel Linkebekenaren wellicht wel. Maar wie zijn ze en waarom doen ze zo graag wat ze doen? Sjoenke vroeg het hen één voor één. Ilke Weyers geeft de aftrap.

Ilke Weyers (30) is de jongste van de bende in de Moelie. Ze is een geboren Brusselaar die na 26 jaar in Laken te hebben vertoefd intussen vier jaar in Molenbeek woont. In de Moelie is ze sinds drie jaar aan de slag als medewerkster administratie en communicatie. Op maandag en dinsdag vind je haar in de Moelie, de andere drie dagen van de week in de Boesdaalhoeve. ‘Ik werkte voordien bij de NMBS in een contact center. Ik had enkel contact met mensen via de telefoon en daar werd ik niet bepaald gelukkig van’, lacht Ilke. ‘Hier heb ik een job gevonden waarbij ik elke dag mensen ontmoet, in een tof team mag werken en geen enkele dag dezelfde is. Ik kan me momenteel geen betere werkplek voorstellen.’

Vier jaar geleden startte Ilke in haar vrije tijd met een patisserieopleiding bij COOVI in Anderlecht. ‘Daar spendeer ik twee avonden per week om de kneepjes van het vak te leren. Daarnaast ben ik nu voor het derde jaar op rij volwassen begeleider (VB) bij de Chiro van Koekelberg samen met mijn man. Ik ben er zelf ket geweest, heb er vijf jaar in de leiding gestaan en maakte nadien een vijftal jaar deel uit van de kookploeg tijdens het jaarlijkse kamp. Als VB geef ik achter de schermen raad en steun aan de leidingploeg. Verder ben ik al een zestal jaar penningmeester van de vzw Chirolokalen.’

Qua persoonlijkheid typeert Ilke zich als volgt: ‘Ik ben iemand die in het begin de kat wat uit de boom kijkt. Maar eens ik voel dat het goed zit, kom ik helemaal los. Ik probeer altijd klaar te staan om mijn collega’s te helpen. Ik werk graag in team en ik geloof enorm in de kracht van een goede samenwerking. Linkebeek is een melting pot geworden van verschillende gemeenschappen en nationaliteiten. En dat moet de Moelie ook weerspiegelen. Anderstaligen moeten zich in een Vlaams gemeenschapscentrum ook welkom voelen. Daaraan wordt hier elke dag hard gewerkt samen met de collega’s.’

Tekst: Tina Deneyer
Foto: Tine De Wilde
Uit: sjoenke november 2019