submenu

20 jaar bloemenzaak Senteurs et Couleurs - 10/12/2019

‘We laten geen zonnebloemen overvliegen in de winter’

Hans Berghmans en Mark Labasse baten al twintig jaar hun eigen bloemenwinkel uit in de schaduw van de Sint-Sebastiaanskerk. Aan stoppen denken ze niet. ‘Het is vaak hard werken, maar we doen het graag.’

De bloemenwinkel Senteurs et Couleurs van Hans Berghmans (49) en Mark Labasse (52) is na twee decennia een gevestigde waarde op het Gemeenteplein. Voor Hans, geboren en getogen Linkebekenaar, was het een droom die in vervulling ging. Zijn liefde voor bloemen heeft hij niet van thuis meegekregen. ‘Mijn grootouders en later mijn ouders hadden jarenlang een eigen slagerij aan de overzijde van het Gemeenteplein. In het weekend hielp ik mijn papa, maar het beroep van slager sprak mij niet aan. Ook mijn broer was niet echt geïnteresseerd in het overnemen van de zaak. Onze ouders hebben ons gelukkig nooit onder druk gezet, we mochten doen wat we wilden’, zo begint Hans zijn levensverhaal. ‘Zelf droomde ik er als klein manneke van om een eigen bloemenzaak open te houden. Van jongs af aan hield ik me in de tuin achter de slagerij bezig met planten en bloemen. Naast ons bevond zich vroeger de bloemenwinkel van Carlo Otten en Monika Volkers. Al sinds mijn zeven à acht jaar ging ik er meehelpen. Ik zat liever daar dan thuis.’

Jongensdroom

Na zijn studies aan de tuinbouwschool in Vilvoorde en het afronden van zijn legerdienst kreeg Hans op 23-jarige leeftijd de kans om zijn jongensdroom te realiseren. Hij begon een eigen bloemenzaak. Niet in Linkebeek, maar in Gooik. ‘Ik ben daar alleen begonnen en vond dat geweldig. Alleen groeide de zaak me boven het hoofd, onder meer door de opkomst van de decoratieartikelen. Mark hielp mee waar hij kon, maar hij had zijn eigen baan in de reclamewereld. Ik kon het niet meer aan. Na vijf jaar heb ik de zaak verkocht en ik ben bij een groothandel in planten in Namen beginnen te werken. Op mijn eerste werkdag raakte ik zwaargewond tijdens een arbeids- ongeval. Zeven maanden heb ik noodgedwongen thuis gezeten om te herstellen. In die periode heb ik veel tijd gehad om na te denken. De bloemenwinkel van Carlo en Monika, die inmiddels naar de huidige locatie aan de overkant van het plein was verhuisd, stond over te nemen. Mark en ik hebben toen beslist om de sprong te wagen. Het was een buitenkans, hier lagen mijn roots. Toen woonden we wel nog in Gooik. Intussen zijn we verhuisd naar Vlezenbeek. Voor mij was het een geruststel-ling dat Mark mee in het verhaal stapte. Zelf had hij het wat gezien in de veeleisende reclamewereld, en hij was al langer geïnteresseerd in planten en bloemen. In het begin was het opbouwen, we gingen voor een andere stijl. Doorheen de jaren hebben we een mooie klantenbasis uitgebouwd. Er komen niet enkel mensen uit Linkebeek, maar ook uit Ukkel, Sint-Genesius- Rode, Beersel, Eigenbrakel en zelfs Sint-Pieters-Leeuw.’

Bijna altijd samen

Door samen te werken én te leven zijn Hans en Mark bijna de klok rond samen. ‘Daar ondervinden we geen last van’, stelt Hans. ‘Het maakt ook dat we altijd samen vakantie hebben. Zondagnamiddag is het enige moment dat we echt vrij zijn.  Op maandag is de zaak gesloten, maar dan zijn we meestal bezig met de administratie. Het kan ook dat we naar een klant moeten voor een opdracht, zoals het aanleggen van een terras of het opvullen van plantenbakken. Naar de bloemenveiling ga ik alleen. Twee à drie keer per week moet ik daarvoor vroeg opstaan. Ik doe dat graag en na al die jaren weet ik hoe het eraan toegaat. Samen met andere bloemisten zit je op een tribune. Ieder-een heeft een eigen computertje. Op een klok verschijnt de startprijs van een lot bloemen. Dat bedrag zakt tot er iemand op zijn knop duwt. De prijs wordt bepaald door vraag en aanbod.  In de periode voor Valentijnsdag wil iedereen rode rozen. Dan wordt er al eens sneller geduwd. Daarom ligt op 14 februari de prijs van een boeketje hoger dan tijdens de rest van het jaar. Beurzen en opendeurdagen doen Mark en ik wel samen. Bestellen doen we een jaar op voorhand.’

De meeste tijd spenderen Hans  en Mark in hun winkel. Op bepaalde momenten kan het hard werken zijn. ‘Momenteel is het bijzonder druk. Dat is begonnen nog voor Allerheiligen, met een grote vraag naar chrysanten, maar ook naar andere planten die lang blijven leven. Nadien is er de kerstperiode. Iedereen maakt het dan graag gezellig. Kaarsen blijven het goed doen’, legt Hans uit. ‘Na een kortstondige piek rond Valentijn is het kalmer tot Pasen er aankomt. Het is een feestdag die minder gevierd wordt dan vroeger, al blijft het paasweekend een topper. Op 1 mei vliegen de meiklokjes de deur uit. In de Franstalige gemeenschap blijft dat een traditie en 90 procent van mijn klanten is Franstalig. Moederdag en de communies bezorgen ons ook veel werk, en in de lente en zomer zijn er steevast veel trouwpartijen gepland. We zorgen ook voor bloemstukken tijdens begrafenissen. Het is ook onze taak om de nabestaanden op te vangen en te begeleiden.’

Pinterest

Doorheen de jaren is het koopgedrag van de klanten veranderd. ‘Sommigen vragen raad, anderen weten perfect wat ze willen. Soms nemen ze afbeeldingen mee van Pinterest, maar dat zorgt af en toe voor onhaalbare wensen. Sommige bloemstukken zijn enkel gemaakt om gefotografeerd te worden en vallen in de realiteit na vijf seconden omver. Het is niet altijd gemakkelijk om dat uitgelegd te krijgen. Mensen zien soms ook bloemen liggen in warenhuizen, maar daar volgen ze niet altijd de seizoenen. Ik doe dat wel. De overgrote meerderheid van onze bloemen komt uit België. Ik zou in de winter zonnebloemen uit Israël kunnen laten overkomen, maar dat wil  ik niet. Ook bij de klanten is er meer en meer de vraag om het lokaal te houden. Daarnaast gebruiken we minder plastic. Mensen zijn zich daar bewuster van geworden en er zijn ook andere opties zoals kraft- en zijdepapier. Bij jongeren zijn nu vooral plantenterrariums in trek.’

Tekst: Jelle Schepers
Foto: Tine De Wilde
Uit: Sjoenke december 2019