submenu

‘Ik voetbal al mijn hele leven’ - 11/03/2020

Het zeskoppige team van de Moelie is de motor van het gemeenschapscentrum. Hun gezicht kennen veel Linkebekenaren wellicht wel. Maar wie zijn ze en waarom doen ze graag wat ze doen? Sjoenke vroeg het dit keer aan Dirk Craps.

Dirk Craps (40) is al dertien jaar hét aanspreekpunt voor alles wat met jeugd en sport te maken heeft. Als stafmedewerker ondersteunt hij de Nederlandstalige sport- en jeugdverenigingen in Linkebeek en Drogenbos. ‘Een belangrijk deel van mijn job bestaat erin om nieuwe samenwerkingen te zoeken en mijn voelsprieten uit te steken bij verenigingen en jonge mensen’, vertelt Dirk. ‘Hen ondersteunen en met hen meedenken om toffe activiteiten op poten te zetten, vind ik boeiend. Als ik achter een idee sta, ga ik er voor de volle 100 procent voor. Dat geldt zowel in mijn job als op privévlak. Ik ben heel flexibel, maar tegelijk ook een beetje een chaoot. Dat zullen mijn collega’s van de Moelie kunnen beamen’, lacht Dirk.

Dirk is regent Lichamelijke Opvoeding, maar het onderwijs bleek niet zijn ding. Toch speelt sport een belangrijke rol in zijn leven. ‘Ik voetbal al mijn hele leven’, vertelt Dirk. ‘Nu bij een veteranenploeg in de Druivenstreek, waar ik geboren en getogen ben en ook nog altijd woon. Maar als jonge gast heb ik onder meer bij Anderlecht en RWDM gespeeld. Ik was eigenlijk vrij goed, maar toen ik 18 werd, lonkte het studentenleven. Laat ons zeggen dat de spartaanse levensstijl die van een professionele sportman wordt verwacht, mij te veel afschrikte’, grapt Dirk. ‘Ik fiets ook graag en vaak. Het liefst stevig bergop. Maar ik ben jammer genoeg geen geboren berggeit.’

‘Ik ben ook een hevige supporter van mijn eigen kinderen van 10, 7 en 5 jaar. Mijn zoon is dit jaar gestart met voetballen en ik sta elke week langs de zijlijn. Voor sommige ouders is dat een kwelling, maar ik kan ervan genieten om hem bezig te zien. Mijn dochters zijn gek op turnen, dansen en ropeskipping. Het is prachtig om te zien hoe ze openbloeien dankzij hun hobby’s.’

 

Tekst: Tina Deneyer
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke maart 2020