submenu

Fotoreeks Kleurrijk Linkebeek - 14/05/2020

Als Linkebeek in de nationale pers opduikt, gaat het vaak over communautaire spanningen of niet-benoemde burgemeesters. Inwoonster Patricia Grobben wilde dat zwart-witbeeld graag weerleggen.

Voor haar opleiding fotografie aan CVO Brussel campus COOVI ging ze in Linkebeek op zoek naar de meest kleurrijke voorgevels. Ze ontdekte dat er achter die gekleurde gevels stuk voor stuk boeiende mensen wonen.

Catherine Geleyn
In openlucht sculpturen maken

‘Ik ben pas in 2011 naar Linkebeek verhuisd’, vertelt Catherine. ‘Ik ben Brusselse, maar toen ik de kans had om me volledig aan mijn passies te wijden – enerzijds sociologie en etnologie, anderzijds beeldhouwwerk – vond ik Linkebeek de perfecte omgeving. Ik hou van de ongedwongen dorpssfeer en de gemeente heeft een hoog artistiek gehalte. Tegelijk blijf ik  dicht bij mijn familie wonen.’

‘Ik ben socioloog en etnoloog van opleiding, en heb net een publicatie afgerond over gastvrijheid tijdens de middeleeuwen’, zegt ze. ‘Ik vind het fascinerend om te zien hoe de gasthuizen en ziekenhuizen in de steden destijds onderdak verleenden aan gasten of reizigers uit meer rurale gebieden. Zeker nu, met de opvang van migranten, is dat thema actueler dan ooit. De context is anders, maar de principes blijven nog altijd overeind. Nu mijn schrijfwerk achter de rug is, kan ik aan de voorbereidingen voor mijn beeldhouwwerk beginnen. Binnen in mijn bureau doe ik het tekenwerk. Zodra het mooi weer begint te worden, werk ik buiten in de tuin aan mijn sculpturen. Ik hou ervan om in de openlucht aan de slag te zijn. Ik neem ook deel aan het Kunstenaarsparcours. Zo heb ik meteen een doel om naartoe te werken.’

‘Er zijn in Linkebeek heel wat toffe initiatieven. Zo ben ik fan van het zelfoogstveld langs de Kerkveldstraat, waar je zelf groenten kan oogsten. Samen met een van mijn buren heb ik een enquête gedaan rond carsharing in Linkebeek, omdat we een inspanning willen leveren voor het klimaat. Ongeveer 70 inwoners gaven aan dat ze klaar zijn om afstand te doen van hun eigen wagen. In een autodeelsysteem als Cambio stappen zou meteen heel wat ruimte vrijmaken op de voetpaden – want hier in Linkebeek staan heel wat auto’s op het voetpad geparkeerd. Tegelijk is er meer plaats voor de wandelaars en fietsers. Het fijne aan een kleine gemeenschap is dat je de enquête persoonlijk kan overhandigen aan de bevoegde schepen, en er met hem over kan praten. Die nabijheid vind ik heel leuk.’

‘De gele kleur van de gevel heb ik zelf gekozen. Ik had andere geeltinten geprobeerd die iets donkerder waren, maar die vond ik te overheersend. Dat friszure citrusgeel gaf veel charme. De gevel is heel klassiek. Dat is trouwens een van  de redenen waarom ik het huis gekozen heb. Ik hield van de architectuur van de woning. Tegelijk wou ik niet te veel blijven hangen in het verleden. Een oude woning is leuk, maar het is wel fijn om ze een beetje pit te geven. Ik had gezien dat er in Linkebeek nog andere originele woningen stonden, dus vond  ik dat ik mezelf niet moest inhouden’, lacht ze.

‘Ik zou hier graag de rest van mijn leven blijven wonen. Ook voor mijn kleinkinderen vind ik het hier fantastisch. Zij groeien op in de stad, maar tegelijk kan ik hen tonen dat er ook andere omgevingen bestaan. Op de foto staan trouwens drie generaties: mijn dochter, de kleinkinderen en ik. Een mooie herinnering.’

Pierre Meganck
Pelgrimstocht als keerpunt

Voor kunstschilder en muzikant Pierre Meganck was fotografe Patricia Grobben geen onbekende. ‘We zijn quasi buren’, vertelt hij. ‘Bovendien was ze al langsgeweest bij andere vrienden voor haar fotoproject. Op een mooie dag stond ze ook hier voor de deur. Toch heb ik niet meteen toegehapt. Ik had het vooral moeilijk met het feit dat ik de kleuren van mijn kleding moest afstemmen op de kleuren van de gevel. Dat leek me nogal in scène gezet. Tot ik besefte dat de kleren die ik elke dag draag om te gaan schilderen hoofdzakelijk uit geel- en paarstinten bestaan. Exact de kleuren van de gevel. Samen met mijn gele gitaar leek dat allemaal heel natuurlijk. Bovendien zit ik vaak met de gitaar te zingen voor het huis. Zo vergezocht was het dus allemaal niet’, lacht hij.

‘Ik woon al mijn hele leven in Linkebeek, 46 jaar om precies te zijn. Eén jaar woonde ik in het huis naast onze huidige woning. Daarna kregen mijn ouders de kans om dit huis te kopen. Zolang ik geen reden zie om uit Linkebeek te vertrekken, blijf ik hier wonen. Op dat vlak ben ik honkvast. Ik ben gehecht aan het huis en de omgeving. Ik schilder hoofdzakelijk landschappen hier in Linkebeek. Ik hou ervan om mijn schildersezel in de buitenlucht op te stellen en mij te laten inspireren door de natuur. In Linkebeek hoef je nooit ver weg te gaan om mooie landschappen te vinden. Daarnaast zorg ik voor mijn 81-jarige vader die moeilijk ter been is. Ik kan er ook van genieten om  in de tuin te werken. Het grootste deel van mijn dagelijkse routine speelt zich in de omgeving af.’

‘De gevel was vroeger roze met bruine raamkozijnen’, aldus Pierre. ‘Een tiental jaar geleden is dat veranderd naar geel en paarsblauw. Ik ben een grote bewonderaar van Vincent van Gogh. Tegelijk doen de kleuren me denken aan de Provence. Een jaar of twintig geleden ben ik naar Santiago de Compostella gewandeld. Ik besloot na die tocht om van schilderen mijn hoofdactiviteit te maken. In openlucht, want dat is voor mij de meest authentieke manier van werken. Mijn ouders tekenden en schilderden ook. Ik was dus al van jongs af aan met potloden en penselen in de weer.’

‘In juni vorig jaar heb ik deelgenomen aan de opentuinendag in Linkebeek. Ik had toen de bloementuin aan de voorzijde van het huis opengesteld. Op het koertje stonden enkele van mijn schilderijen tentoongesteld. Ik ontving de bezoekers terwijl ik gitaar speelde en liedjes zong. Dat was heel aangenaam. Ik zing al sinds mijn jeugd, maar ben pas na de pelgrimstocht mijn eigen nummers beginnen te schrijven. Die tocht heeft een grote impact op mijn leven gehad.’

‘Grootse plannen voor de toekomst heb ik niet. Ik wil graag muziek blijven schrijven. Daarnaast blijf ik schilderen en kan  ik ervan genieten om bloemen te planten en te zien bloeien. Zolang er geen reden is om uit Linkebeek weg te gaan, blijf  ik hier met veel plezier wonen.’

Tekst: HW
Foto: © Patricia Grobben
Uit: sjoenke mei 2020