submenu

André Lerminiaux - 07/10/2020

‘Met mensen bezig zijn en klussen is mijn lang leven’

Achter het hardwerkende team van de Moelie en de Muse staat sinds jaar en dag een stuurgroep van elf vrijwilligers die hen met raad en daad bijstaan en mee nadenken over de koers die de Moelie moet varen. Maak kennis met lid André Lerminiaux.

André Lerminiaux (76) is een van de twee leden uit Drogenbos die in de stuurgroep zetelen. De man is een begrip in de buurgemeente van Linkebeek. Maar liefst 50 jaar had hij er een huisartsenpraktijk. Een paar maanden geleden hing hij zijn doktersjas aan de haak. ‘Ik ben een halve eeuw in de weer geweest voor mijn patiënten, en ik deed dat met hart en ziel, maar nu is het goed geweest. Tijd voor andere dingen’, vindt André Lerminiaux.

Zeggen dat André een man is met een hart voor het verenigingsleven is een understatement. ‘De Chiro, het Davidsfonds, de parochieraad, de cultuurraad, de toneelvereniging … het lijstje is lang’, lacht André. ‘Met mensen bezig zijn, is het liefste wat ik doe. Professioneel heb ik dat altijd gedaan, maar ook naast de werkuren kon ik dat contact niet missen. Dat ik me al die jaren zo heb kunnen engageren en amuseren in het verenigingsleven, heb ik te danken aan mijn vrouw Myriam. Zij nam het secretariaatswerk én het grootste deel van de taken in het huishouden op zich. Ik ben haar daar eeuwig dankbaar voor.’

Stilzitten is, ook nu hij met pensioen is, niks voor André. ‘Laat me vooral bezig zijn’, zegt hij. ‘Het liefst nog met mijn handen. Klussen is mijn lang leven. Ik heb samen met mijn broer, vrienden en familie al vijf huizen gebouwd. Van de ruwbouw tot de afwerking. Een huis bouwen geeft me veel voldoening. Het is iets tastbaars dat je realiseert. En de fysieke vermoeidheid die je voelt na een dag klussen, is het zaligste wat er is. Je hoofd is leeg, maar je lichaam is moe. Ik ben voorlopig gezegend met een heel goede gezondheid. Laat ons hopen dat dat nog een tijd zo mag blijven. Want ik ben nog lang niet uitgeklust’, lacht André.

 

Tekst: Tina Deneyer
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke oktober 2020