submenu

Yolande Berghmans - 10/06/2021

‘Om gelukkig te zijn, moet ik mensen om me heen hebben’

Achter het hardwerkende team van de Moelie en de Muse staat sinds jaar en dag een stuurgroep. Elf vrijwilligers staan hen met raad en daad bij en denken mee na over de koers die de Moelie moet varen. Maak kennis met Yolande Berghmans.

Yolande Berghmans (69) zetelt sinds een drietal jaar in de stuurgroep van de Moelie en de Muse. ‘Ik woonde meer dan 30 jaar in Drogenbos en ben er nu nog altijd actief in het verenigingsleven. Zo ben ik lid van het Davidsfonds en vrijwilliger in het FeliXart Museum’, vertelt Yolande. ‘Ik kan enorm van cultuur genieten. In het FeliXart Museum mag ik regelmatig mensen wegwijs maken in de prachtige collectie schilderijen. Die combinatie van mensen ontmoeten en cultuur beleven, heerlijk is dat.’

Ook kinderen vormen een rode draad in haar leven. ‘Zelf heb ik er jammer genoeg geen, maar ik hou enorm van kinderen. Ik heb mijn hele leven in het onderwijs gestaan. Eerst als leerkracht en de laatste 9 jaar van mijn carrière als directeur van de vrije basisschool Jan Ruusbroec in Ruisbroek. Nu ik sinds een tiental jaar met pensioen ben, leef ik me helemaal uit als tante’, lacht Yolande. ‘Zorgen voor kinderen, hen dingen leren, zien hoe ze van kleine dingen kunnen genieten, dat geeft me zo veel energie.’

Yolande is ook een fervente wandelaar. ‘Twee keer per week trek ik erop uit met een groep wandelvriendinnen. En na een stevige tocht iets lekkers gaan drinken of eten hoort er normaal ook bij. Ik zal blij zijn als dat weer allemaal kan. Om gelukkig te zijn, moet ik mensen om me heen hebben. Corona heeft me op dat vlak flink parten gespeeld, maar ik ben gelukkig een optimist van nature.’ Yolandes Colombiaanse man was beroepsrenner, maar die sportmicrobe heeft haar niet te pakken gekregen. ‘Naast wandelen, ben ik vooral een passieve sportieve’, lacht ze. ‘Ik kijk dus heel graag naar sport, maar werk me zelden zelf in het zweet. Dat laat ik met plezier over aan anderen.’

 

Tekst: Tina Deneyer
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke juni 2021