Gemeenschapskrant Gemeenschapscentra vzw 'de Rand'

Delhaize Beersel sluit de deuren. ‘Dit was mijn tweede thuis’

05/02/26

De Delhaize van Beersel, pal op de grens met Linkebeek, is uit het straatbeeld verdwenen. De winkel waar de Bende van Nijvel genadeloos toesloeg, is met de grond gelijkgemaakt. Ondanks die noodlottige dag in 1983, droeg het pand ook veel mooie herinneringen met zich mee.

Tine De Wilde

Een grootwarenhuis is er op het grondgebied van Linkebeek nooit geweest. Al meer dan een halve eeuw steken Linkebekenaren daarom de gemeentegrens over om in de Delhaize langs de Steenweg op Ukkel in Beersel hun boodschappen te doen. Maar het uit 1969 daterende winkelgebouw is niet meer. Klanten konden er op vrijdag 9 januari voor een allerlaatste keer terecht. Wat velen, ondanks de al leeg ogende rekken, ook deden. Intussen is het gebouw al met de grond gelijkgemaakt. Op de site zal er, iets meer hogerop op de steenweg, een nieuwbouw uit de grond rijzen. Die zou, als alles volgens de planning verloopt, in november van dit jaar de deuren openen. Tot dan kunnen de klanten in een tijdelijke winkel terecht, zowat een kilometer verderop in Ukkel.

Baas doodgeschoten

Bij het verdwijnen van de winkel komt er opnieuw een verhaal naar boven dat mee de recente geschiedenis van België heeft getekend. Op 7 oktober 1983 was de winkel immers het decor van een dodelijke overval van de Bende van Nijvel. Die bewuste vrijdagavond kwamen drie daders met hun zwarte Golf GTI aan op de parking. Gewapend met een riotgun en een bijl, en met carnavalsmaskers en mutsen op om hun gezicht te bedekken, gijzelden ze een medewerker om binnen te geraken. Binnen werd winkeldirecteur Freddy Vermaelen door het hoofd geschoten; hij stierf ter plekke. Twee kassamedewerkers en een klant raakten gewond. Met ongeveer 1,2 miljoen Belgische frank – geld uit de kassa’s en de brandkoffer – vluchtten de daders met hun eerder gestolen voertuig weg. Een week later kondigde Delhaize aan 10 miljoen frank uit te reiken voor een gouden tip, maar die tip zou er nooit komen. ‘We denken eraan om in de nieuwe winkel een gedenkplaat te plaatsen om deze trieste dag niet te vergeten’, zegt Miguel Delacroix van Delhaize Beersel. ‘En bij de inhuldiging zullen we ook zeker het dodelijke slachtoffer herdenken.’

Bij Delhaize Beersel zijn er geen medewerkers meer aan de slag die de bloedige overval hebben meegemaakt. Al waren de gevolgen van de feiten nog jaren voelbaar, zo vertellen de anciens van vandaag. ‘Toen ik op 15 januari 1987 hier ben begonnen, waren er verschillende collega’s die ten tijde van de overval al in de Delhaize van Beersel werkten’, vertelt Katia Bastians (57).

‘En de herinnering aan de overval, die hing hier nog. Je voelde hoe sommigen op hun hoede waren, zeker ’s avonds bij de sluiting. Verscheidene medewerkers die er die bewuste avond bij waren, zijn nooit meer teruggekeerd. Ze zijn gestopt of overgestapt naar een andere winkel. Hoe zou je zelf zijn, als je je baas voor je ogen hebt zien doodschieten. Doorheen de jaren is de herinnering natuurlijk vervaagd. Al levert Delhaize hier ieder jaar wel een bloemenkrans, die dan op de begraafplaats komt te staan.

De Beerselse Delhaize deed een kleine vijf jaar geleden overigens één avond dienst als filmset van de Vlaamse fictiereeks 1985, die draait rond de Bende van Nijvel en de sfeer van angst die er toen heerste. In de zesde aflevering wordt de gewelddadige hold-up in Beersel nagespeeld. ‘Ze zijn hier één avond komen filmen. Ik ben nog met mijn dochter een kijkje komen nemen’, vertelt Katia. ‘Het was geen toeval dat de productieploeg voor deze Delhaize koos. Het was de enige winkel die er nog uitzag als toen. Al waren er wel wat aanpassingen nodig. De oude letters op de voorgevel kwamen voor één dag terug. Ook de affichering en de vuilnisbakjes van in die tijd werden teruggeplaatst . En op de parking stonden verschillende oude voertuigen.

Liefde op de werkvloer

Delhaize Beersel is zeker niet te herleiden tot die ene nare gebeurtenis. De goede herinneringen nemen meer dan de bovenhand. ‘Na enkele vervangingsopdrachten in scholen ben ik hier terechtgekomen. Ik woonde in Sint-Genesius-Rode, dus echt ver van huis was het niet. Het was niet de bedoeling om lang te blijven, maar ik ben nooit meer vertrokken’, lacht Katia. ‘Negen jaar stond ik in de groenten- en fruitafdeling. Nadien ben ik overgegaan naar de bakkerij. Eerst als assistent en intussen al meer dan twintig jaar als verantwoordelijke. Deze winkel hier was mijn tweede thuis. Weet je dat ik hier zelfs mijn man heb leren kennen? Hij is van Drogenbos en werkte hier ook, al heeft hij inmiddels al lang een kaderfunctie bij Delhaize. Op de werkvloer zijn verschillende koppeltjes gevormd in al die jaren. Voor alle werknemers hier is het nu een bladzijde die we moeten omslaan. We kijken zeker uit naar het nieuwe winkelgebouw, al jaren zijn we erop aan het wachten. Een klein jaar moeten we nu in Ukkel werken, maar we keren nadien terug voor iets beters. In die tussenperiode zullen we klanten verliezen, maar ik ben er zeker van dat die zullen terugkeren.

Na al die jaren zijn de klanten voor Katia zeker geen onbekenden meer. ‘Ook voor hen zal het vreemd zijn dat hun vaste winkelplek verdwijnt. Er zijn klanten die hier al zo lang komen als ik hier werk. Ze hebben me zwanger gezien, hebben mij mama en oma zien worden … Met heel wat klanten, vooral ouderen, sla ik een babbeltje. Mensen vertellen over hun problemen thuis, over hun werk … Ze kunnen een luisterend oor dan goed gebruiken. Onder de collega’s hangt hier ook altijd een goede sfeer. Er zijn collega’s die goede vrienden geworden zijn. Dat gaat zeker niet veranderen, want we blijven samenwerken.’

Cursussen en wijnreizen

Ook collega Olivier Libouton (54), sinds november 1990 in dienst bij Delhaize Beersel, houdt een dubbel gevoel over aan het verdwijnen van de winkel. ‘Meer dan 35 jaar heb ik hier wekelijks 36 uur doorgebracht’, vertelt Olivier. ‘Dat die plek nu afgebroken wordt, voelt wel raar aan. Maar het zat eraan te komen. Ze spreken al zo lang over een nieuwe winkel. En die is broodnodig. En zo verdwijnt een van de plekken waar de Bende van Nijvel genadeloos toesloeg. Ik ben hier pas zeven jaar na de feiten komen werken, maar toen was die overval zeker nog niet vergeten. Zeker door de collega’s die erbij waren. Al zijn er verschillende nooit meer teruggekeerd, zo is me verteld.’

Voor Olivier staat de winkel toch vooral gelijk aan veel moois. ‘Er wordt altijd gezegd dat Delhaize Beersel speciaal is, en dat op een goede manier. Dat kan ik alleen beamen. Ik ben al in andere Delhaize-winkels moeten inspringen. In Beersel heerst een aangename sfeer, en dat zal zowel in de tijdelijke als de nieuwe winkel zeker ook het geval zijn’, stelt Olivier. ‘Ik kijk er naar uit om de wijnafdeling in het nieuwe winkelgebouw te mogen vormgeven. Sinds 1991 hou ik me in de winkel met de wijnen bezig en geef ik raad aan de klanten. Ik geniet van het contact en voel veel appreciatie. Tien jaar geleden ben ik chef van de afdeling geworden. Delhaize geeft me de kans om cursussen te volgen en op wijnreizen te gaan. Ik heb me hier helemaal professioneel kunnen ontplooien. Ik blijf hier tot aan mijn pensioen. Toen in 2023 het nieuws kwam over de overname van alle Delhaize-winkels, ook de onze, was er onrust. De mensen hadden schrik om hun baan te verliezen of minstens aan mindere voorwaarden te moeten werken. Dat bleek uiteindelijk niet het geval. En met de twee nieuwe uitbaters kunnen we het goed vinden.’

Tekst: Jelle Schepers
Foto's: Tine De Wilde en Jelle Schepers
Uit sjoenke februari 2026

Meer nieuws

  • ""

    RandKrant in een nieuwe formule

    10/03/26

    Volop online, volop papier: dat is RandKrant vanaf 2026. Geen papieren exemplaar meer in je brievenbus, maar vanaf nu vijf keer per jaar verkrijgbaar bij vaste verdeelpunten in de Vlaamse Rand.

  • Natuurpark Vergeten Oase klaar tegen de zomer

    09/03/26

    Een opvallende ontdekking tijdens het terrein onderzoek was de aanwezigheid van kalktuf. Dat zijn zeldzame kalkafzettingen die ontstaan in bronnen en bovenlopen van beekjes met zeer kalkrijk water.

  • Bruno Vanden Broecke met Liefde is van hout

    09/03/26

    ‘Ik praat over bomen alsof ze leven, maar dat doen ze ook op hun eigen manier’