Gemeenschapskrant

Compagnie Gorilla - Hans en Grietje als deurenkomedie

06/10/22

Hans en Grietje, de slapstickversie. Zo kan je de voorstelling waarmee Compagnie Gorilla naar de Moelie komt het best omschrijven. ‘Goeie slapstick werkt voor kleuters én voor volwassenen. Daar maken we in onze versie van Hans en Grietje dankbaar gebruik van’, zegt Dave Nauwelaerts, drijvende kracht en acteur bij Compagnie Gorilla.

© Tine De Wilde

Jullie willen met Compagnie Gorilla de afstand tussen publiek en spelers bij elke productie zo klein mogelijk houden. Is dat in Hans en Grietje: De Deurenkomedie ook het geval?

‘Bij onze versie van Hans en Grietje is dat heel letterlijk het geval, ja. Het publiek zit namelijk mee op het podium. We delen de toeschouwers op in twee groepen. Elk van die groepen neemt plaats aan een kant van een deurenrij: één aan de rode kant en één aan de groene kant. Alles speelt zich af rond de zeven deuren.’

Het verhaal wordt twee keer gespeeld.

‘Klopt. Aan de ene kant spelen Hans en Grietje, terwijl het publiek aan de andere kant hun ouders, enkele dieren en de heks te zien krijgt. In het midden van de voorstelling wisselt het publiek van kant en starten we opnieuw. Omdat je als toeschouwer het verhaal letterlijk en figuurlijk maar van één kant kent, is het die tweede keer verrassend anders. Je ontdekt een aantal andere dingen aan die andere kant. Het is dus twee keer hetzelfde en toch ook niet.’

Hebben jullie vastgehouden aan het oorspronkelijke verhaal uit het sprookje van Hans en Grietje?

‘Er blijven best nog veel elementen van het oorspronkelijke verhaal overeind. Honger, broodkruimels, een ontmoeting met een heks … Dat zit er allemaal in. Maar vergissingen en misverstanden stapelen zich op, zoals dat in elke deurenkomedie gaat. Niets is wat het lijkt, alles loopt fout voor Hans en Grietje, er is chaos alom. In hun hunkering naar voedsel openen ze uiteraard deuren die ze beter niet hadden geopend …’

Vanwaar jullie keuze voor het slapstickgenre?

‘Slapstick is zeker geen makkelijk genre, ook niet in het volwassenentheater. Als je erin slaagt om de juiste dosis hilariteit erin te krijgen, dan is het een heel dankbare theatervorm.’

Jullie spelen deze voorstelling al een hele tijd. Waarom blijft ze het zo goed doen?

‘Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat het een deurenkomedie is die op de lachspieren van de jongste én de oudste toeschouwers werkt. Kinderen lachen niet noodzakelijk met dezelfde dingen als hun ouders of grootouders. Dat hoeft natuurlijk ook helemaal niet. Voor elke generatie zitten er hilarische situaties in en dat spreekt blijkbaar aan. Ook het feit dat het een woordarme voorstelling is, maakt het heel toegankelijk, ook voor wie nog niet zo veel Nederlands kent. Het helpt natuurlijk wel als je het verhaal van Hans en Grietje kent, maar zelfs dat is geen absolute noodzaak.’

Jullie staan bekend om jullie erg fysieke voorstellingen. Een deurenkomedie past wellicht perfect in dat rijtje.

‘Zeker en vast. We staan met vier spelers op het podium en na elke voorstelling zijn we behoorlijk bekaf. Het is echt acteren en sporten tegelijk als je de hele tijd met die deuren loopt te slaan in een nauw aansluitend kostuum. Ik was de voorbije zomer wat kilo’s bijgekomen, dankzij Hans en Grietje zullen die er in no time weer af gevlogen zijn.’

Tekst: Tina Deneyer
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke oktober 2022

Meer nieuws

  • Vacature

    Vacature (eind)redacteur gemeenschapskranten - vervangingscontract

    15/11/22

    Ben of ken jij de deeltijdse (eind)redacteur gemeenschapskranten die we zoeken voor de periode januari 2023-juni 2023? Lees verder!

  • Gemeenschapskrant

    The Policed speelt The Police

    09/11/22

    Een reünietournee in 2007 buiten beschouwing gelaten, hield de Engelse band The Police al op te bestaan in 1984. Zanger Sting is ondertussen 71. Dankzij de Nederlandse tributeband The Policed klinken hits als Roxanne en Message in a bottle vandaag live nog net zoals toen.

  • Gemeenschapskrant

    Laurent Busine

    09/11/22

    Vele jaren stond Laurent Busine aan het hoofd van musea in Wallonië. Hij wordt wel eens vergeleken met Jan Hoet. Niet omdat zijn karakter op dat van Jan zou lijken. Wel omdat ook hij stenen in de rivier van de hedendaagse kunst verlegde. Sjoenke sprak met hem over dat onuitputtelijke onderwerp kunst.