Nieuwe PIN-medewerker Thamara Cruz in de Moelie
06/03/25
Als nieuwe PIN-medewerker in de Moelie wil Thamara Cruz een gids zijn voor nieuwe inwoners in Linkebeek. Als ingeweken inwoner van België met een Mexicaanse afkomst, weet ze hoe belangrijk het is om hulp te krijgen om te integreren. ‘Ik geef iedereen de raad om Nederlands te leren.’
Op maandag, woensdagnamiddag en vrijdag is GC de Moelie de vaste stek voor Thamara Cruz, sinds midden januari van dit jaar de nieuwe medewerker voor PIN, een vzw die naar een volwaardige participatie van mensen met een migratieachtergrond streeft.
En dat is meteen ook de rol van Thamara in Linkebeek. ‘Kort gezegd ben ik er om mensen te helpen integreren in Linkebeek’, vertelt ze. ‘Voor nieuwkomers kan het soms allemaal wat overweldigend zijn. Geloof me, ik heb het ook meegemaakt. Dan is het aan mij om hen onder meer uit te leggen waarvoor ze bij de gemeente en het OCMW terecht kunnen, welke huisartsen en specialisten er in de gemeente zijn, waar ze welke sport kunnen beoefenen, welke verenigingen er zijn, noem maar op. Indien nodig help ik hen met het maken van afspraken of breng ik hen in contact met de juiste contactpersoon. Ik leer hen om de nodige eerste stappen te zetten. Tegelijkertijd weten ze dat ze er niet alleen voor staan en dat ze altijd bij mij terecht kunnen. Ik wil een brugfiguur zijn voor mensen die niet meteen weten waar naartoe. Soms ben ik er gewoon om naar hen te luisteren of met hen te praten.’
Nederlands leren is volgens Thamara een belangrijke factor voor integratie. ‘Als je de taal kent, opent dat een deur naar een hele gemeenschap en cultuur. Het gaat om veel meer dan enkel woorden leren. Met een taal kan je beginnen te ontdekken’, zegt Thamara. ‘Ik krijg soms mensen bij mij die zeggen dat ze te oud zijn om nog een nieuwe taal te leren of dat Nederlands te moeilijk is. Natuurlijk vergt het een inspanning, maar het zal de moeite waard zijn. Daar kan ik van meespreken. Door de taal niet te kennen, krijg je op allerlei vlakken in het leven minder kansen.
Via de Moelie zijn er alvast voldoende kansen om met het Nederlands in contact te komen. ‘We hebben hier een aanbod om volwassenen te leren durven om Nederlands te spreken. Onder meer door het organiseren van praatcafés, kooklessen en filmvertoningen. Ook voor kinderen zijn er verschillende activiteiten met oefenkansen in het Nederlands, al vanaf de tweede kleuterklas. Ouders schrijven hun kinderen vaak in in een Nederlandstalige school, wat meer dan een goed begin is. Maar de kinderen moeten ook Nederlands spreken buiten de schoolmuren. Hier kan dat op een ontspannen manier, tijdens het schooljaar en in schoolvakanties.’
Stap voor stap
Thamara spreekt met veel kennis van zaken. Als Mexicaanse heeft ze zelf een migratieachtergrond. ‘Mijn man is een Belg. Veertien jaar geleden hebben we de stap gezet om in België te komen wonen. Zo kwam ik in Dilbeek terecht. Nederlands spreken kon ik toen niet, het was echt zoeken. Ik heb een inburgeringscursus gevolgd. Terwijl mijn kinderen op school zaten, volgde ik lessen Nederlands. Dat was echt een bewuste keuze. In de beginperiode voelde ik me wat geïsoleerd. In Mexico speelt het leven zich buiten af. Dat is in België, onder meer door het weer, anders. Ik voelde dat ik Nederlands moest leren. Niet alleen op de schoolbanken, maar ook al doende. En zo ben ik begonnen met vrijwilligerswerk in een winkel van Oxfam. Daar oefende ik mijn Nederlands.’
Tegelijkertijd bouwde Thamara haar netwerk uit. ‘Sociale participatie is heel belangrijk om te integreren. In het begin is het niet gemakkelijk om mensen te leren kennen en vrienden te maken. Door me te engageren in verenigingen lukte me dat toch, stap voor stap. De mensen in die verenigingen hielpen me waar nodig, bijvoorbeeld bij het zoeken naar een dokter. Eigenlijk deden zij voor mij wat ik nu zelf als medewerker bij vzw PIN doe.’
Intussen werkt Thamara al een viertal jaar voor PIN. ‘De eerste jaren had ik een integratieproject in de gemeenten Sint-Pieters-Leeuw, Halle en Beersel. Daar zijn veel succesverhalen uit voortgevloeid. Onder meer van mensen die hun eigen bedrijf hebben opgestart of een sportclub hebben opgericht’, vertelt Thamara. ‘Ik werk vandaag trouwens nog altijd in Beersel. In basisschool Blokbos in Lot ben ik een brugfiguur voor ouders. Verschillende ouders daar zijn het Nederlands niet machtig. Samen met andere organisaties zoek ik naar manieren om hen Nederlands te leren spreken. De ouders kunnen ook bij mij terecht met al hun vragen. Ik probeer hen alles zo goed mogelijk uit te leggen en breng hen als dat nodig is in contact met de leerkrachten of de school.’
Tekst: Jelle Schepers
Foto: ©Tine De Wilde
Uit sjoenke maart 2025
