Philippe Thiéry (68) stopt na 25 jaar als OCMW-voorzitter

Philippe Thiéry is sinds 1 februari niet langer de voorzitter van het OCMW van Linkebeek. Op zijn 68e vond Thiéry, die in 2024 bij de verkiezingen voor de OCMW-raad nog de meeste voorkeurstemmen haalde, het tijd om een stap opzij te zetten. Hij blijft wel zetelen als raadslid in het OCMW. ‘Eigenlijk had ik voor mezelf al uitgemaakt dat ik niet meer zou deelnemen aan de verkiezingen van 2024. Mijn partijgenoten hebben me kunnen overtuigen om toch de lijst te trekken. Dat heb ik met veel plezier en inzet gedaan, maar niet met het idee om mijn termijn als OCMW-voorzitter uit te doen. Ik heb dat extra jaar gebruikt om mijn overdracht voor te bereiden en mijn opvolger klaar te stomen. Pascale is de juiste vrouw op de juiste plaats.’

De nieuwe voorzitter, Pascale Vander Zwalmen (65) kan de nodige adelbrieven voorleggen. Ze is aan haar vierde legislatuur bezig als verkozene in de OCMW-raad. En op professioneel vlak heeft ze tonnen ervaring. ‘Ik heb een hele carrière bij het OCMW van Ukkel achter de rug. Ik heb er gewerkt als maatschappelijk werker en ben kunnen opklimmen tot een directiefunctie. Na 43 jaar actief geweest te zijn in de sociale sector, ben ik in december vorig jaar met pensioen gegaan. Ik heb nu de tijd om me volledig te wijden aan mijn rol als voorzitter van het OCMW van Linkebeek’, vertelt Vander Zwalmen. ‘In mijn eerste maanden heb ik ondervon den dat de werking van een klein OCMW als dat van Linkebeek heel anders is dan in Ukkel, waar er enkele honderden medewerkers werken. Hier zijn we met een 15-tal. Alle diensten zitten samen. Dat maakt dat er veel meer directe communicatie is. En dat er sneller beslissingen genomen kunnen worden.’

Meer mensen, meer dossiers

De voorbije jaren is er bij het OCMW van Linkebeek wel wat personeel bijgekomen. ‘Destijds was er maar één sociaal assistent in dienst’, herinnert Thiéry zich. ‘Niet onlogisch, want er waren toen minder noden en dus ook minder dossiers. En de wetgeving was minder complex. Doorheen de jaren is het aantal mensen dat bij het OCMW kwam aankloppen, stelselmatig toege nomen. En dan hebben we enkele jaren op rij meerdere crisissen gekend. Je had eerst de coronapandemie, met nadien de oorlog in Oekraïne en de stijgende energie- en voedselprijzen. Het leven is duurder geworden, waardoor meer mensen en gezinnen niet meer rondkomen en bij ons steun moeten zoeken. De hoge vastgoedprijzen in de Rand spelen ook een rol. Vroeger gaven mensen ongeveer 30 % van hun inkomen uit aan huur en energiekosten, nu is dat meer dan de helft. Er zijn meer mensen die hun huur niet kunnen betalen. Hen proberen we bij te staan, onder meer via schuldbemiddeling, zodat ze niet uit hun woning worden gezet. Niet alleen f inanciële moeilijkheden zien we, soms is er ook een psychiatrische problematiek of is er sprake van sociaal isolement. Er leven meer mensen aan de rand van de maatschappij dan vroeger. Ook het aantal daklozen is toegenomen.’

Sociale huisvesting is meer dan ooit belangrijk, ook in Linkebeek. ‘Via het Bindend Sociaal Objectief legt Vlaanderen ons op dat we tegen 2042 voor 52 extra sociale woningen moeten zorgen. Tegen oktober moeten we een plan hebben voor hoe we daar zullen geraken’, weet Vander Zwalmen. ‘De gemeente kocht onlangs een stuk grond langs de Alsembergsesteenweg waarop we hopelijk een 12-tal sociale woningen kunnen realiseren. Maar daarmee komen we er niet. Het probleem is dat bouwgronden in Linkebeek zeer schaars én zeer duur zijn.

Thiéry benadrukt wel dat er in Linkebeek veel woningen zijn voor mensen die het niet breed hebben. ‘Dat zijn er 45, al zijn ze niet allemaal erkend als sociale woning. Zo zijn er 15 woningen in het Bremhof waar huurders voor een zeer lage huurprijs in wonen, maar officieel zijn dat geen sociale woningen. 12 appartementen in het Hof Roger Thiéry zijn dan weer wel eindelijk erkend geraakt.

Begeleiding uitbesteden

Naast de vraag vanuit Vlaanderen naar extra sociale woningen krijgt Vander Zwalmen nog wel wat op haar bord. De gevolgen van de beperking van de werkloosheidsuitkeringen bijvoorbeeld. ‘We hebben al enkele extra dossiers van mensen die een leefloon vragen. Vanaf juli verwachten we nog een toename. Er komt trouwens meer bij kijken dan enkel een leefloon toekennen. Er moet eerst onderzoek gebeuren of een leefloon kan. En nadien moeten we hen op weg helpen naar werk. Maar daarvoor hebben we de tijd niet. Er houdt zich momenteel één medewerker bezig met die professionele omschakeling, maar dat zal niet houdbaar zijn. We denken eraan om een deel van de begeleiding uit te besteden.’

De mogelijke verhuis van het OCMW van het gebouw in de Beukenstraat naar de site van het gemeentehuis is ook een dossier waar Vander Zwalmen even zoet mee zal zijn. ‘Dat alles wordt momenteel onderzocht. Het zou zeker een goede zaak zijn als de inwoners met al hun vragen in één gebouw terecht kunnen. De bedoeling is dat tegen het einde van de legislatuur de verhuis rond is. Maar dat is afwachten.’

Voor Philippe Thiéry is de tijd aangebro ken om het wat rustiger aan te doen. ‘Mij vervelen? Maak je daar maar geen zorgen over. Mijn negende kleinkind komt eraan. Dus ik heb zeker genoeg omhanden’, lacht Thiéry. ‘En ik blijf zetelen in de OCMW-raad. Ik zal de sociale dossiers zeker nog opvolgen, maar van iets minder dichtbij dan vroeger. Ik zal de medewerkers, met wie ik altijd goed heb samengewerkt, missen.

Ik was mijn functie als voorzitter zeker niet beu, maar ik voelde wel dat het voldoende was. De samenwerking met het personeel was nog altijd opperbest, maar ik wilde op een hoogtepunt stoppen. Ik denk dat ik al veel heb gegeven aan Linkebeek.’

Mooie en mindere momenten

Intussen is Thiéry al bijna 40 jaar actief in de lokale politiek. Hij begon ermee toen zijn vader, Roger Thiéry, nog burgemeester was. ‘Ik heb in 1988 voor het eerst meegedaan aan de verkiezin gen voor de OCMW-raad en raakte meteen verkozen. Een paar maanden na mijn eedaflegging is mijn vader onver wacht overleden. Hij was nog maar 58 jaar. Dat was een zware klap voor ons als gezin en voor de hele gemeenschap. Maar ik heb er nooit aan gedacht om te stoppen. Voor een stuk onbewust omdat ik mijn vader trots wilde maken. En omdat ik sociaal geëngageerd was.’

De lokale politiek heeft bij Thiéry voor veel mooie herinneringen en voldoening gezorgd , zoveel is zeker.

Tekst: Jelle Schepers
Foto: ©Tine De Wilde
Uit sjoenke mei 2026