GC de Moelie en GC de Muse slaan de handen in elkaar voor jongeren
01/09/26
Op zaterdag 24 oktober slaan GC de Moelie en GC de Muse de handen in elkaar voor een jongerendag. Die moet ook 14-plussers, de moeilijkst te bereiken doelgroep, warm maken voor hun lokale jeugdwerking. Stafmedewerkers Jeugd Mikoyan Lamonte en Dirk Craps vertellen.
‘Met de twee centra organiseren we veel activiteiten voor kleuters, kinderen en jonge tieners, maar dit keer wilden we ook de 14-plussers in de kijker zetten’, vertelt Mikoyan, die samen met zijn collega Dirk de organisatie van de jongerendag voor zijn rekening neemt. ‘We mikken op jongeren vanaf de tweede graad van de middelbare school tot 22- à 24-jarigen. Met muziekworkshops, maar ook een flinke portie sport, een pizzaoven en een filmvertoning proberen we voor ieder wat wils te bieden.’
‘We willen graag een spreekbuis worden voor jongeren uit de buurt’
Graffiti spuiten en muren slopen
Bijzonder is natuurlijk de locatie zelf. De Vlaamse overheid kocht ‘Muse 2’ vorig jaar om er op termijn de volledige werking van de Muse in onder te brengen, inclusief alle cultuur-, sport- en jeugdverenigingen. ‘Maar eerst moet het pand grondig verbouwd en deels zelfs gesloopt worden’, vertelt Lamonte. ‘Het geeft ons mogelijkheden die we in een propere nieuwbouw niet zouden hebben. In de binnenruimtes die toch afgebroken worden, kan er nu volop met graffiti geëxperimenteerd worden. We zorgen ook voor een heuse rage room, waar jongeren met een sloophamer muren kapot kunnen slaan.’
Dat er een ruimere, eigen locatie zit aan te komen, is voor Mikoyan de grootste opsteker van de drie jaar die hij nu aan de slag is in het gemeenschapscentrum. ‘Het oude gebouw naast het FeliX Art & Eco Museum is echt te krap behuisd om een volwaardige werking uit te bouwen.’
Dat er voor de organisatie van de eerste jongerendag naar de buren van Linkebeek gelonkt werd, spreekt volgens hem voor zich: ‘Als zustercentrum valt het onder dezelfde centrumverantwoordelijke en we liggen op fietsafstand van elkaar, een extra troef om jongeren te bereiken. In Linkebeek bestaat met Gamebeek bovendien al een maandelijkse activiteit voor jongeren, maar de Muse organiseerde tot nu toe niets concreets voor deze leeftijdscategorie.’
‘Als ik ’s avonds door Drogenbos loop, zie ik weinig jongeren omdat ze allemaal naar Brussel trekken. Maar dat schrikt ons niet af om hen te proberen bereiken.’
Games en gezelschapsspelen
‘Jongeren in Drogenbos en Linkebeek zijn door de taal en het ontbreken van jeugdaanbod moeilijk te bereiken’, legt ervaringsdeskundige Dirk Craps uit. Hij is intussen 18 jaar stafmedewerker jeugd en sport in GC de Moelie in Linkebeek. ‘Er is hier geen middelbare school, geen jeugdvereniging, geen sporthal, geen zwembad. Daarom moeten we proberen dingen te organiseren die dicht aansluiten bij de leef- én socialemediawereld van de jongeren.’
Daarom zette hij 12 jaar geleden Gamebeek op poten. ‘Gamen was toen het medium. We organiseren het maandelijks op de laatste vrijdag van de maand. We zorgen niet enkel voor gameconsoles maar ook voor gezelschapsspellen. Ook de kindereditie na schooltijd is intussen succesvol. Vanaf september is er trouwens opnieuw een permanente gameruimte in de Moelie die extra geopend wordt op donderdagavond.’
‘We zetten in op een mix van sociale media, ouders, scholen en verenigingen en willen daarbij zo breed mogelijk gaan’, vervolgt Craps. ‘We kijken bijvoorbeeld ook naar middelbare scholen in Sint-Genesius-Rode en Beersel, jeugdverenigingen in de buurt en buurthuizen in naburige gemeenten.’
‘We focussen in de eerste plaats op verenigingen die er al zijn, op georganiseerde jeugd’, pikt Mikoyan in. ‘Zeker bij projecten die opstarten of in een testfase zitten, is het makkelijker om doelgroepen aan te spreken waarmee je al contact hebt en die ook weten wie je bent, zoals de speelpleinwerking, die we zelf één à twee dagen per week mee inkleuren. Zo willen we contact leggen met de animatoren, die vaak uit Drogenbos komen.’
Waardevolle input verzamelen
Het is de bedoeling dat ook de activiteiten van de jongerendag laagdrempelig zijn, benadrukt Mikoyan: ‘De toegang is gratis en er is ook eten en drinken. We werken niet met vaste starturen. Je kan ook gewoon eens komen kijken, al is het maar vijf minuten. We willen vooral een eerste contactmoment creëren. Omdat er geen voorinschrijvingen zijn, zullen we ook pas de dag zelf weten hoeveel jongeren er komen opdagen. Dat maakt het voor ons onzeker en spannend, maar dat hebben we er graag voor over. Het belangrijkste is dat we uit onze schulp kruipen.’
Ten slotte willen de organisatoren een systeem van ‘ambassadeurs’ uit de grond stampen. Mikoyan: ‘Als we op die manier vijf jongeren extra kunnen betrekken, bijvoorbeeld met een stukje aanbod, en die brengen elk vier vrienden mee, dan bereik je direct twintig jongeren.’
Dirk hoopt op de jongerendag vooral info te verzamelen over de deelnemers. ‘Daarmee kunnen we dan later aan de slag.’
Mikoyan besluit: ‘Een goede opkomst zou natuurlijk fijn zijn, maar ik hoop vooral dat er jongeren langskomen met wie we in gesprek kunnen gaan en die mee hun schouders willen zetten onder nieuwe projecten of input willen geven over hun noden. Zo kunnen we in de toekomst een soort spreekbuis voor hen zijn.’
Tekst: Tom Peeters
Foto: © TDW
Uit: sjoenke september 2026
‘We moeten proberen dingen te organiseren die dicht aansluiten bij de leef- en socialemediawereld van jongeren’