Woordloos theater heft taalbarrière op

Je woont in Linkebeek. Hoe ben je hier terechtgekomen?

Charlène Sauldé: ‘Ik woon nu drie jaar in Linkebeek. Daarvoor woonden we in Schaarbeek, maar we vonden hier een klein appartement en waren meteen verkocht. Na Brussel voelt alles hier dichterbij en eenvoudiger. De mensen zijn toegankelijker en er zijn veel activiteiten voor kinderen. Mijn ene kind gaat naar school in Linkebeek, het andere naar de kinderopvang. Dat maakt dat we hier snel een sociaal netwerk konden uitbouwen en zo was het ook gemakkelijker om ons hier thuis te voelen.’

Kom je vaak in de Moelie?

'Ja. Toen ik hier net woonde, ben ik naar voorstellingen in de Moelie gaan kijken. Zo leerde ik het centrum kennen en heb ik contact gezocht met de programmatoren. Omdat WATA! woordloos is, past het perfect in het Vlaamse gemeenschapscentrum, voor een publiek dat verschillende talen spreekt.’

Hoe is Compagnie Bricophonik ontstaan?

‘De compagnie is in 2018 opgericht door Serena Galante en Lionel Boyer. Zij wilden voorstellingen maken die iedereen kan begrijpen, ook zonder dezelfde taal te spreken. Ze reisden veel naar onder meer Marokko en Afghanistan, waar taal soms een barrière is. Vanuit hun achtergrond in het fysieke theater zochten ze naar manieren om verhalen te vertellen met beweging, gebaren, muziek en objecten.’

Wanneer ben jij erbij gekomen?

‘In 2020. Ik was toen bezig met een online cultureel platform en was erg geïnteresseerd in hun werk. Ik sloot me aan en sindsdien maken we samen nieuwe voorstellingen. Onze stijl is heel hybride: clownerie, dans, poppen, muziek, mime … Soms gebruiken we tekst, maar altijd zo dat het ook zonder woorden verstaanbaar blijft. Beweging staat centraal: hoe acteurs samen bewegen, hoe objecten tot leven komen. Dat maakt onze voorstellingen toegankelijk, ook als je de taal niet spreekt.

Jullie maken veel gebruik van gerecycleerd materiaal. Waarom?

‘Voor WATA! hebben we poppen en rekwisieten gemaakt van plastic zakken en flessen. Dat past bij het thema én stimuleert onze creativiteit. We vinden het belangrijk dat elk object op het podium een verhaal kan vertellen. Door met gerecycleerde materialen te werken, leggen we ook een link met ecologie en duurzaamheid.’

Waar gaat WATA! precies over?

‘In WATA! zijn twee clowns op zoek naar water. Ze vechten eerst om de laatste druppel, maar beseffen al snel dat samenwerken de enige oplossing is. Uiteindelijk komen ze terecht in de oceaan vol plastic en ontdekken ze dat vervuiling een groot probleem is. Het verhaal is eenvoudig genoeg voor jonge kinderen, maar zit vol lagen die ook voor volwassenen herkenbaar zijn.’

Waarom kiezen jullie voor humor bij zo’n ernstig thema?

‘Humor maakt het lichter en geeft hoop. We willen kinderen niet met een somber gevoel naar huis sturen. Ja, watertekort en vervuiling zijn uiteraard ernstige thema’s, maar we willen tonen dat er oplossingen mogelijk zijn. Humor helpt om de boodschap toegankelijk te maken.’

Jullie spelen ook vaak voor een publiek dat minder makkelijk toegang heeft tot cultuur. Waarom is dat belangrijk?

‘We spelen in vluchtelingenkampen, ziekenhuizen, kleine dorpen … Onze bedoeling is om onze voorstellingen en ook onze boodschap op zo veel mogelijk plekken te brengen, ook waar dat allesbehalve evident is. Cultuur moet er zijn voor iedereen, niet alleen voor wie er makkelijk aan geraakt. Soms spelen we op geïmproviseerde podia, soms gewoon buiten op een dorpsplein. In die context wordt de band met het publiek nog intenser.’

Wat maakt spelen voor kinderen zo bijzonder?

‘Als je iets wil veranderen in de wereld, moet je volgens mij bij kinderen beginnen. Zij zijn de volwassenen van morgen. Theater voor hen maken is voor mij de mooiste manier om bij te dragen aan de toekomst. Kinderen reageren ook direct en daar hou ik van. Alles is mogelijk met hen. Ze gaan mee in het verhaal, ze geloven wat er op het podium gebeurt. Dat maakt elke voorstelling spontaan en uniek.’

Wat hoop je dat kinderen meenemen na het zien van WATA!?

‘Ik hoop dat ze naar huis gaan met een gevoel van verwondering én verantwoordelijkheid. Dat ze beseffen hoe kostbaar water is, ook al lijkt het hier vanzelfsprekend. Misschien vertellen ze er thuis over of letten ze er een volgende keer op dat ze de kraan niet laten lopen. Als we hen nu al laten voelen dat kleine acties een verschil maken, is dat een stap in de goede richting.’

Meer info & tickets voor deze woordloze muzikale voorstelling: Wata! | de Moelie

Foto: ©Tine de Wilde
Tekst: Tina Deneyer
Uit: sjoenke september 2025