Gemeenschapskrant

De IBOC-blokken langs de Alsembergsesteenweg

28/04/22

Dit keer zoeken we het in deze reeks helemaal in het westen van de gemeente. Op de grens met Beersel, Drogenbos en Ukkel loopt een stukje van de Alsembergsesteenweg over Linkebeeks grondgebied. Het meest opvallende bouwwerk is zonder twijfel het grote appartementencomplex. Sinds de jaren 70 wonen hier bijna 200 gezinnen.

Vreemde eend in de bijt

De Alsembergsesteenweg loopt maar een goede kilometer over Linkebeeks grondgebied. Toch is het een belangrijke straat voor Linkebeek. De aanleg van deze rechtstreekse verbindingsweg tussen Brussel en Eigenbrakel rond 1740 betekende dat doorgaand verkeer sindsdien niet meer door het centrum van Linkebeek moest. Het maakte dat Linkebeek een rustig dorp bleef, terwijl de nabijheid van de grote steenweg toch voor een vlotte bereikbaarheid zorgde. Door die combinatie is Linkebeek ook vandaag een begeerde plek om te wonen.

Dat is zeker zo voor de buurt rond de Alsembergsesteenweg. Langs de steenweg staan huizen in allerlei stijlen en formaten, maar de meeste hebben twee of drie bouwlagen. De vreemde eend in de bijt is het appartementsgebouw niet zo ver van de kruising met de Molenstraat. Achter deze betonnen muur van zeven verdiepingen staan nog twee kleinere appartementsblokken van eveneens zeven etages. In een gemeente waar het aanbod aan appartementen niet bijster groot is, springt het gebouw des te meer in het oog.

David Locus is een van de bewoners. Hij woont er twintig jaar en heeft er sinds 1998 een kinesistenpraktijk. ‘Voordien woonde ik in Sint-Pieters-Leeuw en Buizingen’, vertelt hij. ‘Ik hoorde dat Linkebeek een mooie gemeente was, en dus ben ik hier op zoek gegaan naar een stekje voor mijn praktijk. Ik ben in dit gebouw terechtgekomen, en zo heb ik mijn vrouw leren kennen. Zij woonde hier al.’

Mix van staal, beton en glas

De appartementen zijn misschien atypisch voor Linkebeek, maar voor wie geregeld in Brussel en de aangrenzende gemeenten komt, bieden ze wel een vertrouwde aanblik. In de hele regio staan zogeheten Etrimo-blokken, genoemd naar de vastgoedontwikkelaar die vanaf de jaren 30, maar vooral in de jaren 50 tot 70 tientallen appartementsblokken neerpootte. Alle gebouwen uit die tijd zien er ongeveer hetzelfde uit, met hun mix van staal, beton en glas. Niet alleen door het utilitaristische, nogal plompe uiterlijk werden de appartementen door sommigen met een scheef oog bekeken, ook de bouwkwaliteit staat soms ter discussie. Zodoende kregen de Etrimo-appartementen – sommige Linkebekenaren hebben het over de IBOC-blokken – geen al te beste reputatie.

De bewoners laten het niet aan hun hart komen. ‘De voordelen zijn de nabijheid van winkels en de groene omgeving – ook al ben je hier net buiten Brussel’, zegt David. ‘In dit gebouw wonen mensen van allerlei nationaliteiten. In het grote appartementsgebouw aan de steenweg zijn een honderdtal appartementen. In de twee andere blokken die achter het grote gebouw liggen, zijn er samen nog eens een tachtigtal. Met sommige buren is er wel contact, al hangt dat vooral af van de persoonlijkheid van de bewoners.’

Viergemeentenpunt

De Alsembergsesteenweg is een drukke baan. Maar mede omdat de appartementsgebouwen niet direct langs de straatkant liggen, valt het qua overlast mee. ‘Sinds de werken aan de steenweg is er veel verbeterd. Het is mooier en veiliger geworden, vooral voor fietsers. Ook de aanleg van de rotonde is een verbetering. Vroeger hoorde ik zeer geregeld auto’s fors in de remmen gaan. Dat is nu verleden tijd. Het nadeel van de heraanleg is dat er parkeerplaatsen verdwenen zijn, waardoor buurtbewoners op ons domein kwamen parkeren. Daarom hebben we barelen moeten plaatsen.’

De appartementsgebouwen liggen bij het ‘viergemeentenpunt’, op de grens met Beersel, Drogenbos en Ukkel. Met de auto, de bus en zelfs met de trein ben je snel op andere plaatsen. ‘Toch is er betrokkenheid bij Linkebeek. Mensen gaan naar het centrum om boodschappen te doen. Al moet ik wel zeggen dat de meeste van mijn patiën - ten van buiten de gemeente komen’, lacht David.

De bijna tweehonderd appartementen vormen een klein dorp op zich, met een heel verscheiden bevolking. ‘Het ge - bouw is in de jaren 70 gebouwd. Van de mensen die toen een appartement hebben gekocht, zijn er al veel overleden of naar een rusthuis verhuisd. Bij de nieuwe bewoners is er veel meer verloop. Omdat ze de vaste kosten van het appartementsgebouw onderschatten, of omdat hun flat – vooral bij de jongere bewoners – door gezinsuitbreiding te klein is geworden’, besluit David.

 

Tekst: Wim Troch
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke mei 2022

Meer nieuws

  • Gemeenschapskrant

    Politiezones zoeken personeel

    20/06/22

    Politieagent wordt stilaan een knelpuntberoep. Niet alleen bij de federale gerechtelijke politie is er een capaciteitsprobleem, ook zowat alle lokale politiezones in Halle-Vilvoorde zoeken personeel. Ook in de faciliteitengemeenten.

  • Gemeenschapskrant

    Het Pamudoku van Pat - Klein theater in een oude kermistent

    17/06/22

    Sinds mei vorig jaar staat er een oude kermistent op het grasveld achter gemeenschapscentrum de Moelie. Die staat daar niet zomaar. Het gaat om een initiatief van het Alibicollectief, een groep artiesten met Linkebekenaar Pat Van Hemelrijck (70) als drijvende kracht.

  • Gemeenschapskrant

    Burenbemiddelaar Carlo Otten - Ik ben altijd al een verzoener geweest’

    13/06/22

    Al vijf jaar probeert Carlo Otten als burenbemiddelaar om buren die in onmin leven weer met elkaar te verzoenen. In veel gevallen lukt hem dat ook. ‘Mijn moeder heeft me vroeger meermaals gezegd dat ik vrederechter had moeten worden.’